Σήμερα και με περίεργη διάθεση, εντός και εκτός της συνηθισμένης μας
θεματολογίας, θα φύγουμε από τους υπερήρωες και θα μιλήσουμε για «αγίους». Και συγκεκριμένα θα ασχοληθούμε με τις ιδιότητες που πρέπει να έχει κάποιος για να χαρακτηριστεί «άγιος» στην μεγάλη οθόνη.Κατά τον σεναριογράφο και σκηνοθέτη του «St. Vincent», Theodore Melfi, “οι άγιοι είναι άνθρωποι που τους τιμούμε για την αφοσίωση τους και την αφιέρωσή τους με αυταπάρνηση στους άλλους ανθρώπους”.Εδώ ο “άγιος” της ταινίας ο Vincent, όπως ενσαρκώνεται από τον πάντα ξεχωριστά υπέροχο Bill Murray, με μια πρώτη ματιά και επιφανειακά είναι μια προσωπικότητα που ελάχιστες πιθανότητες θα είχε για να αγιοποιηθεί, με την εκκλησιαστική έννοια του όρου. Μαστίζεται από φοβερά πάθη. Είναι ένας άνθρωπος που δεν είναι χαρούμενος. Μάλλον το αντίθετο. Αντιπαθεί τους ανθρώπους. Κάποιος βιαστικός θα μπορούσε να τον χαρακτηρίσει μέχρι και μισάνθρωπο. Και φυσικά δεν τον συμπαθούν ούτε πολλοί, ούτε πολύ. Είναι
θυμωμένος με τους ανθρώπους, το κρατάει του κόσμου, και σίγουρα με πολλά εσωτερικά θέματα και γεμάτος τύψεις. Πίνει πάρα πολύ. Καπνίζει σαν παλιό φουγάρο εργοστασίου επεξεργασίας λιγνίτη. Τζογάρει με πάθος, μην ελπίζοντας σε τίποτα και γνωρίζοντας ότι θα χάσει, κυρίως στον Ιππόδρομο. Χρωστάει στους τοκογλύφους, στις τράπεζες και σε όποιον μιλάει Αμερικάνικα. Αυτό τον κάνει να τζογάρει ακόμα παραπάνω, να είναι παθολογικόςψεύτης και να επιδίδεται σε μικροαπάτες για να επιβιώνει. Βρίζει συνεχώς, και περνάει αρκετό χρόνο με μια ρωσίδα μετανάστρια «κυρία της νύχτας» (ενσαρκωμένη από την υπέροχη Naomi Watts), στην οποία επίσης χρωστάει για τις υπηρεσίες της. Θα τον πετύχειςστον ιππόδρομο, σε μπάρ και ή στο στριπτηζάδικο που εργάζεται η σε προχωρημένη ενδιαφέρουσα Naomi Watts να θαυμάζει τις υπέροχες γάμπες τις.
Αλλά όλα αυτά είναι αυτά που βλέπει που κάποιος στην επιφάνεια. Αν ψάξει κανείς βαθύτερα, και τον δει με τα μάτια ενός αθώου μικρού παιδιού τα πράγματα αλλάζουν. Ο μικρός της ταινίας ενσαρκωμένος από τον καταπληκτικό υποκριτικά Jayden Martell ή Lieberher αντικρύζει βλέπει σ’ αυτόν όχι έναν κλασσικό παρτάκια, ηδονιστή μισάνθρωπο,αλλά έναν απρόσμενο φίλο, και μέντορα, παλιό βετεράνο του Bιετνάμ, που έχει θυσιαστεί όχι λίγες φορές γι’ αυτούς που αγαπάει. Tα παιδικά αθώα μάτια έχουν μια ξεχωριστή διεισδυτικότητα και βλέπουν τον άντρα πέρα από τα τύχη που υψώνει. Και αυτοί που τους αγαπούν τα παιδιά, παρά τον παλιοχαρακτήρα τους, μάλλον είναι πολύ περισσότερα, από όσα από αυτοάμυνα θέλουν να δείχνουν. Και καταλήγει αυτή η γλυκύτατη χωρίς να είναι γλυκερή ταινία στον ορισμό της αγιότητας. Έναν από τους καλύτερους που έχω ακούσει και πολύ κοντά στα διδάγματα της δικής μου πίστης. Το κουράγιο , η αυτοθυσία, η αλληλεγγύη, το να συμπάσχει κανείς με τον άλλον, εν συντομία η ανθρωπιά, είναι οι ιδιότητες που πρέπει να πληροί ένας «άγιος». Γιατί και οι άγιοι άνθρωποι είναι, και έχουν όπως όλοι μας ελαττώματα και πάθη. Τα ξεπερνούν όμως με την «ανθρωπιά», την αγάπη για τους άλλους και την αυταπάρνηση.

https://youtu.be/9dP5lJnJHXg?si=PCgcJtMdJephFJct
Αυτή την υπέροχη ταινία που μας δίνει έναν δικό της ξεχωριστό ορισμό της
«αγιότητας» την απολαμβάνουμε με ένα Ροζέ μονοποικιλιακό μερλό από την Ιερά Μονή Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους, και το υπέροχο και μοναδικό αμπελοτόπι του «Πεδίου Αγίου Σάββα». Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα μοναστηριακό κρασί και θα περίμενε κάποιος μια πιο ρουστίκ προσέγγιση, έχουμε να κάνουμε με ένα καταπληκτικό ροζέ, μοντέρνο και σύγχρονο, και σίγουρα συγκαταλέγεται στα καλύτερα από αυτά που έχω δοκιμάσει .Το καταπληκτικό και θελκτικότατο στο μάτι, ανοικτό σωμόν του χρώμα, ενδεικτικό της εξαιρετικά μοντέρνας του οινοποίησης, η φινετσάτη του μύτη με τα διακριτικά αρώματα άγριας φράουλας, πετροκέρασου, λευκόσαρκων φρούτων και εσπεριδοειδών , το όχι ευκαταφρόνητο σώμα του και η μακρά και ιδιαίτερα φρουτώδης του επίγευση, θα απογειώσουν τα τηγανητά μπαρμπούνια των πλουσίων, τα μπακαλιαράκια της μεσαίας τάξης, και την παντρεμένη σαρδέλα ή των γαύρο των λιγότερο τυχερών, και φυσικά την φρουτοσαλάτα με φράουλες, κεράσια, αχλάδια, λευκόσαρκα νεκταρίνια από την Ημαθία,της καλλίγραμμης και πάντα σε δίαιτα, ινφλουένσερ.

https://youtu.be/D0kiS4ROWkQ?si=CuSV_O9K2ia-1aZI

Συνεχίζουμε αυτόν την κινηματογραφική σκιαγράφηση των ιδιοτήτων των «αγίων» με το εξαιρετικό «BIG FISH» από έναν από τους πιο ονομαστούς παραμυθάδες του σελιλόιντ, του τεράστιου Τim Burton. Εδώ αν και η αγιότητα δεν ορίζεται απευθείας, έχουμε όμως έναν υπαινιγμό του ορισμού του καλού ανθρώπου. Φοβερός ο Ewan McGregor στον ρόλο ενός παθολογικού ψεύτη, πωλητή, ο οποίος λόγω της τάσης του να εξωραϊζει και να υπερβάλλει τα πράγματα, έχει αποξενωθεί από τον γιό του. Καταπληκτικό καστ με την Jessica Lange και την για πάντα μούσα του Burton , Helena Bonam Carter, να πλαισιώνουν τον ήρωα, που κλινικά κάποιος θα χαρακτήριζε μεγαλομανή και στην καθομιλουμένη «σουτέρ» ή καλύτερα «πεναλτάκια», καθώς διηγείται την ζωή του και τις περιπέτειες του με μια γλυκιά υπερβολή, με πολλές δόσεις «σάλτσας» , με σιαμαίες ,γίγαντες, μάγισσες και δονκιχωτικά κατορθώματα. Απολαμβάνουμε λοιπόν αυτό το ευφάνταστο ταξίδι και τις εκπλήξεις του, λόγω της ελαφρότητας και του παραμυθένιου της αφήγησης με ένα λευκό από Chardonnay και ασύρτικο από το καταπληκτικό, μοναδικό στον κόσμο αμπελοτόπι του Μετοχίου της Χρωμίτσας της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος Αγίου Όρους, με μπακαλιάρο φρέσκο η κατεψυγμένο, ανάλογα με το βαλάντιό μας μαγειρεμένο σύμφωνα με την κλασσική αγιορείτικη συνταγή στον «νταβά» με πουρέ πατάτες και κρεμμυδόζουμο, φρέσκια σαλάτα χόρτα ή μαρούλι, και αναμείνατε την απογείωση, μαζί με το καταπληκτικό ανατρεπτικό φινάλε της ταινίας.

https://youtu.be/mKl5_OxKBn8?si=69gFxcVU6MfiY29V
Για το τέλος έχω τον προσωπικά αγαπημένο και ίσως κάτι που δεν ξέρουν πολλοί, τον πιο γνωστό εκπρόσωπο αυτού που στην Αμερική αποκαλούν θρησκευτικό κινηματογράφο,Τerrence Malick. Και το απόλυτο ψυχογράφημα των ιδιαίτερων προσωπικοτήτων των στρατιωτών, των μαχίμων αξιωματικών, και των γαλονάδων όπως αυτές ξεγυμνώνονται μπροστά στην θανάσιμη μάχη και στην φρίκη του πολέμου, όπως αυτός διεξήχθηκε στο Γκουάνταλ Κανάλ της Πολυνησίας. To αριστούργημα λοιπόν που ακούει στον τίτλο ‘the thin red line” (η λεπτή κόκκινη γραμμή), το υπέροχο αυτό πορτραίτο αγιότητας του απείθαρχου και παρολίγον λιποτάκτη στρατιώτη Witt, όπως τον υποδύεται ο χαρισματικός Jim Caviezel,πλαισιωμένος από τους εμβληματικούς Sean Penn , Nick Nolte, Adrian Brody, και πολυπληθές ιδιαίτερα επώνυμο καστ, θα πρότεινα να το απολαύσουμε σε μια πιο χειμωνιάτικη, δροσερή εποχή . Γιατί μάχες, νάρκες πολυβόλα και βομβαρδισμοί ανοιξιάτικα θα μας ψιλοβγάλουν από το ανοιξιάτικο κλίμα ευφορίας και τα μπουμπούκια της ανθισμένης ροδακινιάς. Τα κατορθώματα λοιπόν του λοχαγού Starros, γιατί παντού υπάρχει ένας Έλληνας και ήρωας, το καταπληκτικό σάουντρακ « Jisas Yu Holem Hand Blong Mi » από τηνμελανησιακή χορωδία, θα τα απολαύσουμε με ένα από τα καλύτερα blend του λημνιού με cabernet, από το μοναδικό στον κόσμο αμπελοτόπι και πάλι του Μετοχίου της Χρωμίτσας της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος του Αγίου ¨Ορους. Το υπέροχο αυτό πληθωρικό κρασί, άριστο πάντρεμα και εκπροσώπηση του λημνιού με την ισχύ του καμπερνέ, με το γεμάτο ερυθρό του χρώμα με τις πορφυρές σχεδόν ιώδεις ανταύγειες, τα μαύρα φρούτα του δάσους, τα βύσσινα και τις νότες καπνού και σοκολάτας που πλαισιώνουν αρωματικά το στιβαρό του σώμα, και την πολύπλοκη και ατέλειωτη επίγευση του, θα απολαύσουμε με τάς κεμπάμπ, μοσχαρίσιους τηγανητούς κεφτέδες με βαρβάτη σάλτσα ντομάτα. Αλλά όλα αυτά πιο μετά κατά τα Πρωτοβρόχια, ή αν είστε τυχεροί και είστε σε κανένα τεράστιο υψόμετρο, στο Πήλιο, στον Όλυμπο ή στα Άγραφα και μπορείτε να φάτε μέχρι και προβατίνα. Μπορούμε βέβαια αν τα έχουμε καλά με τον Πούτιν, ή τον Τράμπ να απολαύσουμε την έξτρα premium εκδοχή αυτού του κρασιού που όταν το έβγαζε ο Τσάνταλης με την επωνυμία Κορμίλιτσα Γκολντ πήγαινε με εξαγωγή στο Κρεμλίνο για να το γεύονται κοσμοκράτορες και επιδέξιοι διπλωμάτες. Κορμίλιτσα είναι το ρωσσικό όνομα του Μετοχίου της Χρωμίτσας της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος Αγίου Όρους που θα πει η Τροφός, γιατί η καλλιέργεια του με φρούτα και λαχανικά συμβάλλει σε ένα μεγάλο βαθμό στην διατροφή των μοναχών όπως και η αλιεία.

https://youtu.be/qJXmdY4lVR0?si=y8OeWCcKQUs3vjs2

Από Τerrence Malick και πάλι θα προτείνουμε ανεπιφύλακτα την καταπληκτική “HIDDEN LIFE» που αφηγείται με μοναδικό τρόπο πως διαταράσσεται η ειδυλλιακή ζωή ενός Αυστριακού αγροκτηνοτρόφου και της αγαπημένης του, από την απόφαση να γίνει αντιρρησίας συνείδησης λόγω της θρησκευτικής του πίστης. Αρνείται την κατάταξη του στον ναζιστικό στρατό και αντιμετωπίζει την οργή όλου του προπαγανδιστικού μηχανισμού του καθεστώτος γιατί τολμά να χαρακτηρίζει τον πόλεμο λάθος. Υπέροχη, ηθογραφική και ψυχογραφική χωρίς να γίνεται μελό, την απολαμβάνουμε κι αυτήν μετά τα πρωτοβρόχια και στην πρώτη βραδινή δροσιά με ένα ροζέ , ερυθρωπό όπως τον λένε οι δημιουργοί του οίνο, από την Καλύβη του Ιερού Κελλίου του Αγίου Νικολάου Αγίου Όρους από τις μοναδικές ποικιλίες ερυθρωπών μαύρων σταφυλιών που έφεραν στο Άγιο Όρος Ρώσοι μοναχοί από την Γεωργία, και οι μοναχοί εκεί αποκαλούν «ΤΖΩΡΤΖΗΔΙΚΑ». Αυτό το σπάνιο ροζέ και αυτήν την σπάνια ταινία θα την δούμε παρέα με αυτούς που αγαπάμε, και θα την συνοδέψουμε είτε με μια νηστίσιμη , βιγκαν, φοκάτσια, ή με μια μακαρονάδα με σάλτσα λαχανικών εποχής, ή με θαλασσινά μαλάκια. Το κρασί δεν είναι φυσικά νηστίσιμο και προτιμούμε μέρες που κατά την θρησκεία του καθενός μπορεί να καταναλωθεί υπεύθυνα.
Στην ίδια θεματολογία του ορισμού της «αγιότητας» από τον κινηματογράφο, θα προτείναμε και το «HACKSAW RIDGE”, και το πιο γαστρονομικό και πιο κινηματογραφικό από όλα ΒΑΒΕΤΤΕ ‘S FEAST

https://youtu.be/RDpnvLEcGt0?si=UhsV6-A6Y6A2eobb

που περιγράφει εξαιρετικά την απόλυτη γαστρονομία ενός γαλλικού γεύματος τριών και πλέον πιάτων με ξεχωριστή οινική πρόταση για κάθε πιάτο,που σίγουρα το βαλάντιο μας δεν μπορεί να κρατήσει. Τις τελευταίες δύο ταινίες με τα ηθικά τους διδάγματα, τις πρωτοάκουσα με σχετική έκπληξη, στο youtube από έναν μοναχό της Μονής της Σιμωνόπετρας του Αγίου Όρους που του αρέσει ο κινηματογράφος.
ΥΓ Βρίσκω την ευκαιρία να ευχαριστήσω , τους Μοναχούς των Ιερών Μονών
Δοχειαρίου, Γρηγορίου, Διονυσίου, Αγίου Παντελεήμωνος «Ρωσσικό», που είχα την ευλογία να με φιλοξενήσουν στις τελευταίες σποραδικές επισκέψεις μου στο περιβόλι της Παναγίας. Επίσης θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον γέροντα Ακάκιο που ήταν Δικαίος της Σκήτης Καυσοκαλυβίων όταν την είχα επισκεφτεί το 2023, και τον πατέρα Νεκτάριο του κελίου Αγίου Νεκταρίου που βρίσκεται στην παραλία του «Ρωσσικού» για την φιλοξενία τους, τις προσευχές τους, και τις συζητήσεις μας.
ΥΓ2 Τα πρώτα αμπέλια στο ‘Αγιον Όρος τα φύτευσε στην Μεγίστη Λαύρα ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης περί το 1000 Μ.Χ, και μάλιστα στο καταστατικό των μονών του Αγίου Όρους που συνέταξε ο ίδιος, περιλαμβάνεται διάταξη που προβλέπει κάθε μονή να έχει το δικό της αμπέλι, για την παραγωγή οίνου για τις ανάγκες της λατρείας.