Ιδιαίτερη μέρα σήμερα. Τσαγκαροδευτέρα την λέγανε οι παλιοί σκεπτόμενοι την δυσκολία της αρχής μιας εβδομάδας δουλειάς. Κομμωτριοδευτέρα την έλεγε μια παλιά, καλή φίλη που χάθηκε στα κύματα του πανδαμάτορος χρόνου και των ανέμων του βίου που μας στέλνει αλλού κι αλλού. Γι’ αυτήν ως καλλιτέχνιδα των κομμώσεων η Δευτέρα σήμαινε ρεπό κι ευκαιρία να ξεχυθεί στο κέντρο της Θεσσαλονίκης που τόσο αγαπούσε για καφέδες, ποτά και τσιγάρα. Και να ‘ναι καλά όπου και να ‘ ναι κατάφερνε να παρασέρνει κι εμάς κάποιες κομμωτριοδευτέρες του ενδόξου παρελθόντος, μιας και η υπερβολική όρεξη για δουλειά μας διακατείχε από τότε. Στην αναμονή λοιπόν για ένα ταπεινό “αμερικάνο” στο μπαρ του “Τριμπ΄΄έκα” γιατί δεν βρήκα στον ‘Θερμαϊκό” ,έξω, και σκέφτομαι ότι πρέπει να αποδώσω μια τιμή σ’ αυτές τις εποχές των τεμπέλικων Δευτεριάτικων πρωινών. Άλλωστε ο “Ήλιος πάντα θα ανατέλλει” . “The sun also rises” όπως εύστοχα έγραφε ο Hemingway.

Και σήμερα λοιπόν, και βιβλία, και ταινίες, και κρασιά. Το βιβλίο μας, η ταινία μας καταπιάνεται με τις περιπέτειες μιας ανέμελης παρέας, που καλή ώρα έμοιαζε με την δική μας του τότε, που περιφέρεται στην Ευρώπη μετά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο αναζητώντας συγκινήσεις κι έρωτες. Η μόνη διαφορά με εμάς είναι ό,τι οι ήρωες του Χέμινγουεϊ έχουν λεφτά και το ξύνουν εν γένει, ενώ εμείς δεν είχαμε και δουλεύαμε. Τάιρον Πάουερ λοιπόν στο ρόλο του bon viveur Αμερικανού ανταποκριτή , Έρολ Φλυν στο ρόλο του Βρεττανού ξεπεσμένου οικονομικά λόρδου και βετεράνου πολεμιστή, και η θρυλικότερη μελαχρινή του Hollywood, Αva Gardner στο ρόλο της χήρας λαίδης Μπρετ Άσλεϊ, που όλοι θέλουν και όλους τους παιδεύει. Ένα όνομα, μια ιστορία, ένα πρότυπο γυναικείας ομορφιάς η Ava, γιατί μου επέτρεπε να την αποκαλώ με το μικρό της, υπολείπονταν ελαφρώς της φίλης μας, που προανέφερα, σε μαγκιά και παλικαροσύνη γυναικεία , για μένα και σε ομορφιά, αλλά αυτό είναι θέμα βιβλίου. Περιστρέφεται λοιπόν η παρέα αυτών των έντονων ανδρικών χαρακτήρων γύρω από μια μάγισσα Κίρκη, Gardner, που μπορεί να τους έχει όλους, εκτός από αυτόν που πραγματικά αγαπά, για λόγους που ξεφεύγουν από τις δυνάμεις και των δύο. Παίρνουμε λοιπόν ταυτόχρονα ένα άρωμα από το jet set της εποχής , από την νυχτερινή ζωή στο Παρίσι και από τις ταυρομαχίες στην Παμπλόνα με όλα τα όσα αυτές συνεπάγονται.

Τάιρον Πάουερ πάντα καλός, Έρολ Φλυν στα τελευταία της καριέρας του καταπληκτικός σ’ ένα δεύτερο ρόλο και κατά τον Χέμινγουεϊ, ο πιο καλά ενσαρκωμένος χαρακτήρας του βιβλίου του. Γνωστός του από το περιβάλλον της Κούβας, που τα έτσουζαν και οι δύο, αλλά δεν ήταν ποτέ φίλοι. Την συγκεκριμένη ταινία την απολαμβάνουμε με ένα φρέσκο ελαφρύ Beaujolais.

Βeaujolais Nouveau 2025 λοιπόν “Georges Duboef” για να μας συνεπάρει με την νεανική και ακατέργαστη ωμή του ρώμη, ως ο πλέον δημοφιλής “πρώτος οίνος” που ταιριάζει με την νεανική ακατέργαστη ορμή των ηρώων του Hemingway. Ζυμωμένο το beaujolaìs μας μόλις για λίγες εβδομάδες, διατίθεται την τρίτη Πέμπτη κάθε Νοέμβρη στις 12.01 όπως και το ομώνυμο τραγούδι του Βασίλη Καρρά. ” Ετήσιος οίνος ” το beaujolais , με τον οποίον γιορτάζονταν το τέλος της σοδειάς και μέχρι και το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου απολαμβάνονταν μόνο τοπικά στην περιοχή του Beaujolais, της οποίας φέρει και το όνομα. Προϊόν της οινοποίησης της ποικιλίας των σταφυλιών Gamay . Καμία σχέση τα σταφύλια με το γνωστό κρεμοσάπουνο Camay, ούτε και φυσικά με την παράφραση του στην αντίστοιχη διαφήμιση του Χάρυ Κλύν. Π.Ο.Π γίνεται το beaujolaìs το 1937 . Αυτός ο “vin ordinaìre” λοιπόν πρωτοπροωθήθηκε στην ευρύτερη αγορά με έναν αγώνα μεταφοράς φιαλών προς το Παρίσι όπου πήγαιναν οι φιάλες του νέου τρύγου. Σιγά σιγά και μέχρι το 1970 αποτέλεσε εθνικό event, στα 80ς ευρωπαϊκό και στα 90s παγκόσμιο γεγονός, καθώς πλέον μεταφέρεται και προς Αμερική κι Ασία. Από το 1985 αυτός ο αγώνας λαμβάνει χώρα κάθε τρίτη Πέμπτη του Νοέμβρη. Το κρασί παρασκευάζεται με την μέθοδο της ανθρακικής διάλυσης , με πλήρη αναερόβια ζύμωση των μούρων χωρίς την εξαγωγή πικρών τανινών από τους φλοιούς των σταφυλιών. Φοράμε μια μεταξωτή γραβάτα λοιπόν σαν τον George Duboef και απολαμβάνουμε το πορφυροροζένιο χρώμα του με τα φρουτάκια τα πλουσιοπάροχα της φράουλας , του αχλαδιού, του σύκου και της μπανάνας απαλλαγμένα από την στυφάδα των τανινών που είναι ελάχιστες εξαιτίας της μεθόδου της οινοποίησης. Νεανικό κρασί για νέες ψυχές, ορμητικό με σύντομη διάρκεια ζωής όπως και τα νειάτα, αν και υπάρχουν αρκετοί που διαφωνούν ως προς την ένταση και την αντοχή μερικών beaujolais στο χρόνο. Κανείς όμως δεν θα πει ότι δεν είναι νεανικό, ρωμαλέο, φρέσκο, φρουτώδες και ζουμερό κρασί.

Παλιά ταινία για νεολαίους, φρέσκο κρασί από παλιά ποικιλία και παραδοσιακή οινοποίηση , θα το συνδυάσουμε με ένα παχύ ζουμερό μοσχαρίσιο μπέργκερ με λίγο πρόβατο μες στον κιμά για τα αρώματα και τα ω3 της καλής χοληστερίνης, καραμελωμένα κρεμμύδια, πατάτες σωτέ και σπιτική μαγιονέζα. Μετά ύπνο και όνειρα για λιοντάρια στις ακτές της Αφρικής, όπως ο “γέρος” στο “ο γέρος και η θάλασσα” του Έρνεστ, το καλύτερο βιβλίο του κατά την ταπεινότητα μας, αλλά αυτά στο επόμενο τεύχος.