Υπάρχουν κρασιά που δεν φτιάχνονται αλλά χτίζονται. Χτίζονται σαν τους καθεδρικούς των Μεσαιωνικών χρόνων – οι ρώγες, τα βαρέλια, ο χρόνος και η τέχνη συνυφαίνονται για να δημιουργήσουν κάτι που αντέχει αιώνες. Το 2015 ήταν η χρονιά που έθεσε τα θεμέλια αυτού του αριστουργήματος, ξεκινώντας ένα ταξίδι κομψότητας, βάθους και μυστικής πολυπλοκότητας. Έντεκα χρόνια μετά, η Gran Reserva στέκεται με απαράμιλλη χάρη. Μεταξένιες τανίνες κυλούν απαλά, χαϊδεύοντας τη μύτη με αρώματα ώριμου βατόμουρου και κερασιού. Ψιθυριστές νότες βατόμουρου, βανίλιας, καφέ και καπνού ξεδιπλώνονται σαν μικρές σκηνές μιας καλά μονταρισμένης ταινίας. Κάθε γουλιά είναι μια πρόσκληση: να αφεθείς, να ταξιδέψεις, να γίνεις κομμάτι της ιστορίας που αφηγείται το ποτήρι.

Το να το γευτείς είναι σαν να ξεκινάς έναν περίπατο στον Camino de Santiago, με πρώτο σταθμό το Logroño. Περνάς μέσα από πλούσια τοπία, ανακαλύπτεις κρυμμένους θησαυρούς, νιώθεις τον χρόνο να κυλά αργά, γλυκά. Μετά από ένα χορταστικό γεύμα, σε προσκαλεί να καθίσεις, να χαλαρώσεις, να αφήσεις τον κόσμο έξω και να βυθιστείς στη στιγμή. Κάθε γουλιά συνοδεύεται από ένα σοκολατένιο γλυκό ή κομμάτια κρεμώδους τυριού σαν να ήταν φτιαγμένη για αυτά. Το τελείωμα είναι μακρύ, απαλό και εκλεπτυσμένο. Νότες καραμέλας αιωρούνται στον ουρανίσκο, σαν οι τίτλοι τέλους μιας ταινίας που δεν θέλεις να τελειώσει ποτέ. Σε αφήνει γεμάτο, μαγεμένο, σαν να έχεις ζήσει ένα μικρό θαύμα, ένα ταξίδι που δεν ξεχνιέται.