myghostsmymemories

Βρισκόμαστε στις αρχές του καλοκαιριού. Θα πρεπε να καίει ο τόπος, αλλά βρέχει σχεδόν κάθε μέρα για λίγο, και σπασπμωδικά ,πάντα. Ίσα ίσα για να μας θυμίζει ό,τι και ο καιρός είναι ευμετάβλητος, όπως η διάθεσή μας.

Είναι εποχή αυτής της πρώιμης, καλοκαιριάτικης τεμπελιάς, αυτής που προηγείται της ” θεσμικής”, της νομότυπης, θα έλεγε κανείς ορθότερα θερινής ραστώνης. Εν ολίγοις, λίγο οι πρώτες ζεστούλες, λίγο οι βροχές, Δευτέρα κάτι έχω , τη Τρίτη δεν αντέχω, Σαββατοκύριακο θα βρέχει, μπάνια και θερινά δεν παίζουν. Μεγάλο το ρίσκο, ακριβή η βενζίνη.
Μονόδρομος λοιπόν, το μόνο sequel που ήταν καλύτερο από το πρώτο,με φρούτα εποχής και αφρώδη ή και ήρεμα, αλλά πάντα θερινά και κατά προσωπική μας εμμονή, επί το πλείστον, ελληνικά κρασιά.

Η δική μας απάντηση στον εξολοθρευτή των τιμών των κινεζικών πλατφορμών και της ακριβής βενζίνης, είναι να αποτανθούμε στην πιο μάχιμη και σέξυ μανούλα όλων των εποχών, που εξακολουθεί να σώζει την παρτούλα μας τουλάχιστον μέχρι το 2029 και την “Ημέρα της Κρίσης. Η ημέρα δηλαδή, που θα πατήσει το κουμπί, όχι ο Κιμ, αλλά οι Τεχνητές Νοημοσύνες που ένας φίλος επιμένει ό,τι συνομιλούν μεταξύ τους κάπου στο βαθύ ίντερνετ όσο αυτός σερβίρει σούσι κάπου στα Μάλια. Μακάρι να μην έχει δίκιο.

Εμείς ξεπλένουμε τα κεράσια μας τα τραγανά Εδέσσης που φέτος είναι φθηνότερα από πέρυσι, επειδή η παραγωγή είναι μεγαλύτερη. Αχλάδια Paccams ή παραδοσιακή “κοντούλα” από την αυλή της γιαγιάς , φραουλίτσα από την γλάστρα , όχι αγοραστή τίγκα στο φυτοφάρμακο, βερύκοκο “Μπεμπέκου” και λίγο κασέρι Σοχού από δίπλα, με ένα κριτσίνι ολικής για να παντρεύεται με τα αρώματα ζύμης από το αφρώδες vino μας.

Σιπάρουμε την δροσιά και τα αρώματα απο την “aurelia” ροζέ αφρώδες από την Ζίτσα των Ιωαννίνων για να ανταπεξέλθουμε στην φωτιά της πύρινης λαίλαπας του judgement day . Αρώματα φράουλας, αγουρωπού κερασιού, μαύρου φρεκοκομμένου μούρου του δάσους κυριαρχούν στο αρωματικό μπουκέτο αυτού του υπερβολικά τίμιου, δροσερού, αφρώδους. Η αλυσίδα των συνεχόμενων, λεπτών του φυσαλίδων έχει και κάτι ανθικό από ιώδες λουλούδι του βουνού, και βγάζει λιβάδι με δροσιά μετά από θερινή μπόρα και μια υποτυπώδη όψιμη μυρωδιά φρέσκου ψωμιού που μόλις βγήκε από το φούρνο. Κυριαρχεί όμως ατίθασα η φράουλα και το κεράσι. Ωραία, δροσερή επίγευση, σύντομη μεν , αρκετή δε για να μας καλέσει σε βιάση για μια δεύτερη γουλιά.

Το μενεξελί των λουλουδιών της Aurelia μας θυμίζει το nike air της πολυαγαπημένης μας Sara Connor στον πρώτο εξολοθρευτή, τότε που άβγαλτο κοράσιο γνώρισε τον πατέρα του Τζον Κόνορ άρτι αφιχθέντα από το μέλλον για να την σώσει και να αρχίσει αυτό το ιδιαίτερα “εξολοθρευτικό” franchise . Στο Judgement day όμως έρχεται και δικαιώνεται η προαιώνια και εις το διηνεκές καψούρα μας με τη Linda Hamilton.

Στο νο 2 του σύμπαντος του “Terminator” η Σάρα Κόνορ δεν φοράει nike air ούτε “φούτσιαλ” αντιανεμικά. Κάνει την εμφάνιση της στο φακό του James Cameron με κασκορσέ και flip flops σαγιονάρες παίρνοντας έλξεις στο γυρισμένο όρθια κρεβάτι του ψυχιατρείου “Pescadero”, όπου όπως κάθε υγιής διάνοια που ήρθε σε επαφή με το μέλλον μπορεί να είναι, έγκλειστη. Η τεράστια Hamilton με την μελαγχολία του βλέμματος της οποίας, είχαμε φάει την πρώτη πετριά στο “Terminator” του 1984, έχει πλακωθεί σε στρατιωτική γυμναστική, σε καλλισθενική, σε βάρη, σε διατροφή και στέρηση Λακεδαιμονίου οπλίτη, και έχει γίνει τέρμα fit. Τα μούσκουλα του τρικεφάλου και οι ώμοι της γράφουν έξω από το φανελάκι και τα όνειρά όλων εμάς των αγύμναστων, παχουλών λάτρεων του ωραίου, υγραίνουν σε βαθμό, που να αποζητούμε την στέρηση και το καψόνι του personal trainer. Η Χάμιλτον διαισθανόμενη την τεράστια ευθύνη, που είχε ως η πρώτη γυναίκα action hero, και ως ηθοποιός και ως γυναίκα, ήταν απoφασισμένη να πετύχει. Έπρεπε να μετατραπεί από την ωραία dame στο σέξυ σκυλί του πολέμου, που τα βάζει με ρομπότ , εξολοθρευτές και μηχανικούς κομμάντο από το μέλλον. Την πειθαρχία της στο πρόγραμμα εκγυμνασης και διατροφής θαύμασε ο πολύς Σβαρτζενέγκερ. O παλιός παγκόσμιος πρωταθλητής body buildng όσο να είναι κάτι ήξερε παραπάνω από βάρη, ιδρώτα και καθαρή πρωτεΪνη. Θαυμάζουμε λοιπόν την ανανεωμένη , μάχιμη , γυμνασμένη, κωλοπετσωμένη, που λέμε και εδώ στον μάχιμο κάμπο, Σάρα Κόνορ. Πίνουμε λαίμαργες γουλιές από το ροζέ αφρώδες μας σε κάθε έλξη στο αυτοσχέδιο της μονόζυγο και στέλνουμε μήνυμα στην καλή μας να κόψει την yoga και να δει το terminator 2.

Σταθερά κουλ ο Άρνολντ στον ρόλο του καλού πια Τ800 , επαναπρογραμματισμένου να σώσει τον γιο της Sara, για να σώσει αυτός μετά τον κόσμο. Οφείλουμε όμως να πούμε και το ό,τι την Σάρα Κόνορ, την πρώτη, την αυθεντική γυναίκα, action hero την βλέπουμε κάθε μέρα στο πρόσωπο της δικιάς μας μανούλας. Κάθε συμμάζεμα, κάθε πλυντήριο, κάθε ζεστό φαγητό και η μέση της που την ταλαιπωρεί, είναι από τους δικούς της αγώνες να σώσει το δικό μας παρόν και μέλλον.

Εδώ και μέσα σε ολον αυτό τον ορυμαγδό του πραγματικού του fitness, του μάχιμου, και όχι της σύγχρονης φλωριάς του cross fit και του πιλάτες, μας έρχεται και ανοίγουμε δεύτερο αφρώδες, ελαφρώς πιο στιβαρό αυτή την φορά, το “Karanikas Cuvee Special” από το πάντα μάχιμο Αμύνταιο. Πέρσι τέτοιο καιρό, η ανεψιά μου, σε μια απόπειρα να κάνουν aperol spritz με την αδερφή μου, βιντεοσκοπήθηκε στην περιγραφή της παρασκευής του κοκτέιλ με ”Karanikas Cuvee Special” όσον αφορά την συμμετοχή του αφρώδους κρασιού . Πέρα από το ιδιαίτερο νάζι και τις τσαχπίνικες περιγραφές, με σκονάκια που της είχαμε προμηθεύσει προφορικά, αποκάλεσε την ποικιλία του συγκεκριμένου αφρώδους “ξινόμουρου” αντί ξινόμαυρου. Στα γέλια που μας έπιασαν αντέδρασε με μπρίο και σθένος, προσποιούμενη πως δεν καταλάβαινε το λάθος. Στις απόπειρες μας να την διορθώσουμε, επέμενε πως έτσι ήταν το σωστό. Μάλλον επειδή υπάρχει τόσο έντονος ο φρουτώδης χαρακτήρας σ’ αυτήν αφρώδη εκδοχή του ξινόμαυρου, που είναι γηγενές στον αμπελώνα του Αμύνταιου. Το βαρέλι έρχεται και στρογγυλεύει τις γωνίες του αφρώδους μας, τιθασεύει την αψάδα και την αγριότητα του ξινόμαυρου, κολακεύει όμως ταυτόχρονα το φρούτο χωρίς να το σκεπάζει, και του δίνει αυτήν την απαιτούμενη πολυπλοκότητα. Την πολυπλοκότητα αυτή ζητούμε οι παλιοί και δεν πολυαγαπούν οι νέοι. Ιδανική επιλογή το αφρώδες σπέσιαλ cuvee του Καρανίκα για μια καυτή θερινή βραδιά με διάφορα φρούτα, πεπόνι αχλάδι, αλλά και φράουλες με σαντιγύ και κεράσια , και παλαιωμένη παρμεζάνα με ελιοπαξιμάδι Κυθήρων, χράπα χρούπες, 45αρια επαναληπτικά , μπερέτες εννιάρες και μια φουλ τάκτικαλ εξοπλισμένη μαμά του μέλλοντος.

Ας μην ξεχνάμε ότι το καλοκαίρι είναι στην αρχή του, και αν θέλουμε να εμφανιστούμε στις παραλίες ευπρεπείς και επηρεασμένοι από την Σάρα Κόνορ και τον Εξολοθρευτή πρέπει να προσέξουμε λίγο τα διατροφικά ολισθήματα και να κάνουμε μισή έλξη , τρία push ups και δεκαεφτά τεντώματα κάθε μέρα μέχρι και το 15 Αύγουστο που θα αρχίσει η άδεια. Αυτό σημαίνει πολλά μπάνια και καθόλου παγωτά για εμάς που γεννηθήκαμε μαζί με την ms Pacman.

Κεραυνοί όπως στο Highlander, φωτιές της κολάσεως για την ύβρη της ανθρωπότητας με τιμωρία από τα δημιουργήματά της, perfecto μηχανή γυαλάκι ηλίου και το bad to the bone να αγκομαχάει στα χαλασμένα μας ηχεία, μας βάζουν από νωρίς στο κλίμα αυτής της προφητικής δυστοπίας του James Cameron. Αυτός μας θυμίζει στο δεύτερο μέρος του Εξολοθρευτή ό,τι το κακό συχνά μεταμφιέζεται σε φύλακα, με τον κακό εξολοθρευτή ντυμένο αστυνομικό. Μπλέκουμε λοιπόν σ’ έναν αέναο κύκλο, όπου άγιοι από το μέλλον καλούνται στο παρελθόν, να σώσουν το παρόν, σ’ ένα δυσδιάκριτο μεν, αλλά απόλυτα αληθοφανές “timeline” .

Αφηνόμαστε στους καταιγιστικούς ρυθμούς της καταδίωξης και της βίας των μηχανόβιων ρομπότ, των “Fat Boys” της Harley Davidson και των γιαπωνέζικών ξερών που καβαλάει η τότε ‘νέα γενιά” και ψάχνουμε για άλλα αφρώδη της εποχής , το Amalia Brut από την αγαπημένη μου ποικιλία το μοσχοφίλερο, το CAIR VELVET από τη Ρόδο (από τα πρώτα αφρώδη που δοκίμασα σε τρυφερή ηλικία) , το πιο premium CAIR RESERVE 10 years , το Βιδιανό BRUT SPARKLING από το κτήμα ΔΟΥΛΟΥΦΑΚΗ και τόσα άλλα αξιόλογα Ελληνικά.

Εσείς που δεν με ακούτε και αναζητείται φθηνές ξένες λύσεις καλή ώρα όπως οι πρωταγωνιστές της Super League από την B’ Ισπανίας, μπορείτε να ψαχθείτε με φθηνά Ιταλικά prosecco , η ένα Moscato d’ asti και ότι τραβάει η ψυχούλα σας. Θα σώσουμε έτσι με φράουλες , κεράσια, πεπόνια, αχλάδια και παγωμένα αφρώδη την κάψα της θερινής βραδιάς εμείς, και η Σάρα Κόνορ τον γιο της και τον κόσμο όλο. Αυτή με την βοήθεια ρομπότ. Εμείς μόνοι μας. Χωρίς την συνδρομή ΑΙ. Δεν το εκχυδαϊζουμε το πράγμα. Τόσους καλούς φιλολόγους είχαμε. Τα μηχανάκια, τα ντραγκαλάκια κι οι υπολογιστές είναι για τους πρωτοδεσμίτες και τους ρεαλιστές. Εμείς είμαστε επίδοξοι ρομαντικοί και τριτοδεσμίτες.